| Vergeten? | Registreer

Artikel: Toen Suarez nog langer haar had

21 juni 2014 11:47 | Bron: Nu.nl/Daan Dekker
 

Na het laatste fluitsignaal bij Engeland-Uruguay stormden de spelers in het hemelsblauw op hun held af. Luis Suarez - het haar nog keurig in model - werd op de schouders genomen en onderging de verering glimlachend en met de borst vooruit.

Terwijl ik het feest vanaf de perstribune aanschouwde en de journalisten om me heen de laatste hand legden aan het Suarez-verhaal voor de krant van morgen, dwaalden mijn gedachten af naar een koude winterdag in 2006.

Voor het blad Sportweek reisde ik naar Groningen voor een dubbelinterview met twee Uruguayaanse spelers.

De een, rechtsback Bruno Silva, speelde al wat langer in Nederland en viel op met zijn rushes langs de zijlijn. Zijn landgenoot, Luis Suarez, was een halfjaar eerder op negentienjarige leeftijd in Groningen neergestreken.

Een spits met de nodige dadendrang, zo was tijdens zijn eerste eredivisiemaanden al duidelijk geworden. Een brutaaltje met het haar tot in zijn nek en hazentanden.

Toen ik in de Euroborg arriveerde, zaten beide spelers al klaar voor het interview. Ik schudde ze de hand en pakte de kaart van Uruguay uit mijn tas. Ik had de kaart een paar dagen eerder in een stoffig Utrechts winkeltje gekocht. Het leek me een geschikt middel om de tongen van de Zuid-Amerikanen wat losser te krijgen.

Bij Silva bleek het te werken. Met de uitgevouwen kaart voor ons op de tafel begon hij enthousiast over zijn land te vertellen. Over zijn geboortestad Melo, over de hoofdstad Montevideo, waar elke wijk zijn eigen profclub telt.

Onderuitgezakt
Suarez daarentegen gaf geen krimp. Met gebogen hoofd zat hij onderuitgezakt in zijn stoel. Een houding die hij tijdens het hele gesprek zou aanhouden. Het was na elke vraag Silva die het voortouw nam. Slechts af en toe kwam Suarez er tussendoor. Veelal brommend.

Hij snapte er weinig van dat hij een maand later, op tweede kerstdag, moest voetballen. Hij wilde dan met zijn familie in Uruguay rond de barbecue zitten. En waarom werd er in Nederland zo hard getraind? En de scheidsrechters in de eredivisie, konden die niet wat minder snel geel geven?

Na een klein uur nam ik uiteindelijk afscheid van beide spelers en zag ik Suarez in zijn trainingspak richting de kleedkamer sloffen.

Niemand, helemaal niemand, had me destijds wijs kunnen maken dat precies die sloffende speler acht jaar later door zijn voetballende landgenoten vol trots aan de wereld getoond zou worden.

Daan Dekker woont sinds augustus 2013 in São Paulo en is schrijver van het boek De Brazilianen. Op deze plek schrijft hij om beurten met Daan Smink een dagelijks WK-blog.

Volg @DaanSmink en @Daantdekker ook op Twitter.

Door: NU.nl/Daan Dekker

Voorspel nu voetbaluitslagen! Aanmelden bij de redactie


Volg Voetbalinfo nu ook op Twitter. Het nieuws, de artikelen en interviews zijn altijd direct te volgen via Twitter!