| Vergeten? | Registreer

Artikel: Tikkie-takkie voor de Spaanse vlag

2 juli 2012 14:00 | Bron: Voetbalinfo
 

Spanje was weer superieur. Sinds zondag 1 juli 2012 is men twee keer Europees kampioen en één keer wereldkampioen in vier jaar tijd: het is een oogst om trots op te zijn. Spanje ziet het zelf al bijna als een gewoonte. In Nederland vieren wij ieder jaar op 30 april Koninginnedag, en op het Spaanse schiereiland vindt tegenwoordig om de twee jaar het kampioensfeest van de Spaanse furie plaats. Misschien hadden we een aantal eeuwen geleden die Spaanse overheersing van Nederland niet moeten onderbreken, want dan hadden we nu tenminste iets te vieren gehad.

Al jaren aan een stuk wint het Spaanse nationale team. In 2008 kroonde het team van toenmalig bondscoach Luis Aragonés zich tot Europees kampioen, en behoorden de spelers Marcos Senna, Xavi en Fernando Torres tot de uitblinkers. Twee jaar later stond Vicente del Bosque aan het roer: ooit een ondergewaardeerde succestrainer bij Real Madrid en in 2010 een gemoedelijke vader-, of misschien beter gezegd: opa-figuur, die met een schat aan ervaring Spanje naar zijn hand zette. Hij ziet er met zijn snor en stevige postuur een beetje uit als een walrus, maar Del Bosque heeft meer in huis dan wat Dolfinarium-trucjes.

De allang pensioengerechtigde trainer durfde het aan om de spelvisie van FC Barcelona over te nemen in de nationale ploeg. De ietwat uitgebluste en teveel behoudende middenvelder Senna werd vervangen door Sergio Busquets, die bij Barcelona aantoonde dat een middenlinie met drie 'naar voren denkende' spelers de balans in een ploeg niet hoeft te verstoren. Daarvoor dien je als ploeg wel superieur te zijn op het gebied van balbezit en passend vermogen. En dat is Spanje overduidelijk. Het tikkie-takkie voetbal wordt tot in den treure uitgevoerd en met engelengeduld wordt de bal soeverein rondgespeeld.

Dat geduld werd ook bij de schoppartij tegen Nederland in de WK-finale van 2010 beloond door een doelpunt in de verlenging van Andres Iniesta; een van de drie creatieve middenvelders met meer vrijheden dan verplichtingen. Verder blonken gedurende die eindronde weer de vertrouwde namen uit: Xavi, Carles Puyol en doelman Iker Casillas. In de spits had David Villa min of meer de glansrol van Fernando Torres uit 2008 overgenomen. Dit duo topspitsen toonde zich waardige opvolgers van het 'probleem' Raúl Gonzalez Blanco, dat ruim voor het EK in 2008 reeds door trainer Aragonés uit de weg was geruimd.

Raúl had jarenlang een aparte status, zowel in het Spaanse team als bij zijn club Real Madrid. Dat is ook niet zo vreemd, aangezien hij destijds een speler was met een niet te stillen doelpuntenwoede, een fabelachtige techniek en met meer uitstraling dan een gemiddeld röntgenapparaat. Maar Raúl stond tegen wil en dank ook symbool voor de falende generaties in het Spaanse nationale team. Groepen topspelers die geen team konden en wilden vormen vanwege de regionale sentimenten en de barre onderlinge verstandhouding.

Spelers uit het Baskenland, uit Castilië, uit Catalonië en uit Andalusië zagen het niet zo zitten om te rennen en te draven voor de Spaanse vlag, terwijl de spelers uit het gecentraliseerde Madrid die ‘knulletjes van die regionale scoutingclubs’ gestolen konden worden. Raúl had hier in principe part nog deel aan, maar stond in de verjongde spelersgroep min of meer symbool voor deze oude problematiek. Hij werd dus vriendelijk bedankt voor bewezen diensten, wat de verbazing en verontwaardiging van vele Spanjaarden opriep.

Maar een winnende coach krijgt altijd gelijk, en dat deden Aragonés en Del Bosque dus. Voorafgaand aan het afgelopen EK 2012 in Polen en Oekraïne keek de aangebleven trainer Del Bosque opnieuw even naar het beproefde speelsysteem van FC Barcelona. Hij koos net als Barça voor een systeem zonder klassieke spits, en speelde met Fàbregas als valse aanvaller. Op individueel gebied was Spanje daarnaast gezegend met uitblinkers zoals Xabi Alonso, Jordi Alba, David Silva en Sergio Ramos. Maar ook als collectief toonde men zich weer ijzersterk. De regionale sentimenten, die ook tijdens het afgelopen seizoen in de Spaanse Primera Division de kop opstaken, werden tijdens het EK aan de kant geschoven.

Net als Italië, dat in de finale met 4-0 aan de kant werd geschoven. Opnieuw viel alles de kant van Spanje op. Bij Italië moest Giorgio Chiellini al vroeg in de wedstrijd afhaken met een kuitblessure, en door een inschattingsfout was de Italiaanse bondscoach Cesare Prandelli na zestig minuten door zijn wisselmogelijkheden heen, terwijl de geblesseerde Thiago Motta echt niet verder kon. Over de halve finale tegen Portugal kun je achteraf ook zeggen dat de noodzakelijke strafschoppenserie op basis van geluk gewonnen werd door Spanje. Italië maakte in de halve eindstrijd tegen Duitsland daarentegen veel meer indruk, door aan de hand van Mario Balotelli een verrassende 2-1 winst te boeken.

Maar geluk dwing je af, en Spanje was eensgezind en vastberaden om de derde beker op rij in de wacht te slepen. Toch konden na de overwinning Busquets en Fàbregas het niet laten om stiekem even met de Catalaanse vlag op de foto te gaan. Juichen deden ze ook voor de Spaanse vlag, maar desondanks kun je het Catalaanse chauvinisme niet uit deze spelers krijgen. Zij ontleenden 'hun' tikkie-takkie, en het Barcelona-systeem zonder klassieke spits, aan het nationale team. Spanje speelde superieur tikkie-takkie. De andere landen speelden in vergelijking met Spanje slechts hamertje-tik.

Erwin Meeks

Voorspel nu voetbaluitslagen! Aanmelden bij de redactie

Reacties (3)

Reacties
MiezPSV Rang: Semi-prof| 02-07-2012 15:46 | Reageer

Het tikkie-takkie spel wat zich voordoet in Barcelona, heeft heel spanje in haar macht. Wat een overklassende finale. Italie stond erbij en kijk ernaar. Als tegenstander ben je gewoon kansloos en kun je alleen maar toekijken hoe zij hun mooie spel op de mat leggen. Ik denk dat geen enkel land in Europa kan tippen aan dit team, klasse spelers, sterkte competitie, lef, rust, continuiteit, alles moet goedzitten.

bennyboys Rang: Wereldkampioen| 02-07-2012 16:16 | Reageer

Prachtige wedstrijd van Spanje en ook vooral de zeer goede invallers.
Had dit echt niet verwacht dat het zo zou gaan.
Zo goed als Italië in de halve Finale was zo slecht waren ze in de Finale.

jonne seriese Rang: Teletekst supporter| 02-07-2012 17:23 | Reageer

Jammer dat Italie zijn niveau van de halve finale niet haalde, maar dat lag ook wel aan spanje dat wel erg goed speelde



Volg Voetbalinfo nu ook op Twitter. Het nieuws, de artikelen en interviews zijn altijd direct te volgen via Twitter!